Debaty sejmoweDruga Kadencja

Interpelacja w sprawie ochrony przyrody Bagien Rozwarowskich, w tym zwłaszcza skupisk woskownicy europejskiej

   Bagna Rozwarowskie to duży kompleks wodno-błotny obejmujący około 2000 ha o bezcennych wartościach przyrodniczych oraz ważny zbiornik retencyjny wody (ostatnio tak deficytowy surowiec) usytuowany na terenie gmin Wolin i Kamień Pomorski w woj. zachodniopomorskim.    Bezcenne walory przyrodnicze były znane już od 1990 r. W 1992 r. został opracowany projekt utworzenia tam rezerwatu (A. Zając, M. Zając, M. Ciaciura). Bagna Rozwarowskie są interesujące z powodu bogato tam występującej woskownicy europejskiej Myrica gale; zajmowała ona powierzchnię dzisiątków hektarów, występowała głównie w trzcinach. Jest to także uznany obszar - europejska ostoja ptaków. Ten bezcenny kompleks Bagien Rozwarowskich, wbrew protestom zainteresowanych osób, w tym pana prof. dr. hab. Mariana Ciaciury, kierownika Katedry Taksonomii Roślin i Fitogeografii Uniwersytetu Szczecińskiego, został sprzedany w 1993 r. przez Oddział Terenowy Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w Szczecinie.    W międzyczasie przeprowadzono mielioracje i masowe koszenie trzcin, niszcząc tam rosnącą roślinność, a także ptaki i ich siedliska: Woskownica europejska Myrica gale, Grążel żółty Nuphar luteum, Mlecznik nadmorski Glaux maritima, naparstnica purpurowa Digitalis purpurea, Turówka wonna Hierochole odorata, Wodniczka Acrocephalus paludicola, Bąd Botaurus stellaris, Żuraw Grus grus, Błotniak stawowy Ciecus aeruinosus, Kropiatka Porzana porzana. Wszystkie te gatunki są chronione - wpisane do Czerwonej Księgi Roślin i Zwierząt, a mimo to są bezwzględnie niszczone na Bagnach Rozwarowskich.    Liczne pisma słane m.in. przez pana profesora M. Ciaciurę do wojewódzkiego konserwatora przyrody nie odniosły skutku. Widząc skalę zniszczeń, zwrócono się do wojewody zachodniopomorskiego z prośbą o interwencję (25 czerwca 1998 r., 29 stycznia 1999 r.) oraz dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska, Wojewódzkiej Komisji Ochrony Przyrody (14 grudnia 1998 r., 21 października 1998 r.), jednakże nie odniosło to oczekiwanego skutku. W opinii komisji, która przeprowadziła w październiku 1998 r. wizję lokalną, znalazły się sformułowania nieodpowiadające rzeczywistości, że ˝nie stwierdzono ani jednego przypadku dewastacji krzewów˝. Stan faktyczny wg badań botanicznych i faunistycznych przedstawiał się zupełnie inaczej, wg pana prof. M. Ciaciury ˝wykoszono trzcinę na ok. 40% powierzchni terenów otwartych˝. W następnym sezonie 1998-1999 stan zniszczeń się pogłębił. Stwierdzono wykoszenie trzcin oraz karczowanie krzewów i zadrzewień wzdłuż cieków wodnych na ok. 90% powierzchni. Tym samym zniszczono siedliska dla roślin chronionych (melioracja) oraz lęgowiska ptaków (monitoring wykazał spadek liczebności populacji chronionych ptaków wodno-błotnych o 30-100%).    Pan profesor Marian Ciaciura, zaniepokojony pogłębiającą się degradacją i łamaniem ustaw, zwrócił się z prośbą do PROP i ministra środowiska (23 lipca 1999 r., 22 lutego 2000 r., 29 lutego 2000 r., 17 kwietnia 2000 r.). Jedynym efektem, jak dotychczas, były pisma z 13 września 1999 r. dyrektora Departamentu Ochrony Przyrody i Krajobrazu do Wydziału Ochrony Środowiska UW w Szczecinie, które nakazywało zbadanie zagrożeń i powiadomienie stron zainteresowanych, oraz pismo z dnia 26 kwietnia 2000 r. od głównego konserwatora przyrody do wojewody zachodniopomorskiego z prośbą o wypracowanie stanowiska dotyczącego ochrony Bagien Rozwarowskich.    Dotychczas nie są znane jakiekolwiek czynności zmierzające do ochrony tego unikalnego obszaru - Bagien Rozwarowskich.    Nadmieniam, że interwencja poselska mojego biura w Szczecinie z dnia 10 grudnia 1999 r. do ministra środowiska nie odniosła właściwego skutku, jak to wynika z treści pisma ministra środowiska z dnia 23 grudnia 1999 r. (w załączeniu).*)    Zatem uprzejmie proszę premiera rządu RP pana Jerzego Buzka i ministra środowiska pana Antoniego Tokarczuka o zajęcie stanowiska w sprawie ochrony Bagien Rozwarowskich i niszczonych tam gatunków wpisanych do Czerwonej Księgi Roślin i Zwierząt oraz chronionych przez ustawy o ochronie przyrody i o ochronie gatunków roślin i zwierząt oraz przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.    Poseł Michał Janiszewski    Warszawa, dnia 5 października 2000 r.