Debaty sejmoweDruga Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie sytuacji w zreformowanej służbie zdrowia

   W nawiązaniu do interpelacji panów posłów Józefa Lassoty i Stanisława Alfreda Pilniakowskiego przekazanej przy piśmie SPS-0202-1434/99 w sprawie sytuacji w zreformowanej służbie zdrowia z upoważnienia prezesa Rady Ministrów uprzejmie informuję:    Wprowadzona w dniu 1 stycznia 1999 r. reforma ochrony zdrowia budzi ogromne emocje wśród obywateli. Wprowadzenie tak ważnych zmian w naszym kraju bez niezadowolenia choćby niewielkiej grupy osób nie jest możliwe. Zrozumiałe jest, że wiele osób obawia się zmian, jednak trudno oceniać efekty, jakie wniosła reforma po dwóch miesiącach od jej wprowadzenia. Osiągnięcie określonych efektów wymaga czasu.    Pragnę poinformować, iż przykro mi czytać informacje na temat wypowiedzi pracowników kas chorych. Zajęcie stanowiska w tej sprawie jest niemożliwe, gdyż nie są mi znane żadne konkretne dane potwierdzające taką wypowiedź. Jak również trudno mi ustosunkować się do bliżej niesprecyzowanych zarzutów, dotyczących zaniedbań i braku przygotowania do reformy dyrektorów kas chorych. Ze swojej strony mogę jedynie stwierdzić, że osoby te zostały fachowo przygotowane do pełnienia funkcji na zajmowanym stanowisku. Dobór personelu kas chorych nie był przypadkowy. Rekrutacja konkretnych pracowników odbywała się na zasadzie analizy ofert. Następnie sprawdzano referencje oraz przeprowadzano rozmowy kwalifikacyjne.    Odpowiadając na pytanie dotyczące sposobu zawierania kontraktów z placówkami służby zdrowia uprzejmie informuję, że podstawą ustalania ceny usługi jest rachunek kosztów i wypracowany na tej podstawie ˝cennik˝. Dla każdego rodzaju kontraktowych usług ustala się odrębną cenę jednostkową na podstawie średnich wojewódzkich kosztów jednostkowych z dwóch ostatnich lat. Kasa chorych kontraktuje świadczenia zdrowotne dla ubezpieczonych poprzez zawarcie z wybranym oferentem kontraktu będącego umową cywilnoprawną. Umowa opracowywana jest w oparciu o przedłożony plan rzeczowo-finansowy określający rodzaj, liczbę oraz koszt jednostkowy usług objętych umową. Kasy dysponują określoną sumą pieniędzy, dlatego ustaliły liczbę usług i limity cen, za jakie są gotowe te usługi kupować. Wprowadzenie systemu kontraktowego ma pobudzić mechanizm wolnego rynku w służbie zdrowia i powstawanie rynku różnorodnych świadczeń lekarskich, a co za tym idzie, coraz lepszych ofert dla ubezpieczonych. Dodatkowo informuję, że od kwietnia istnieje możliwość renegocjacji zawartych umów, podczas których wynegocjowane kwoty mogą ulec zmianie.    W odpowiedzi na zarzut dotyczący błędnej polityki wobec protestu anestezjologów pragnę poinformować, iż kasy chorych nie mogą podpisywać kontraktów ze świadczeniobiorcami, którzy nie spełniają warunków określonych rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 27 października 1998 r. w sprawie wymagań i kryteriów, jakim powinni odpowiadać świadczeniodawcy oraz zasad i trybu zawierania umów ze świadczeniodawcami na pierwszy rok działalności kas chorych. Pragnę podkreślić, że kasy chorych mogą podpisywać umowy z podmiotem, który zapewnia kompleksową usługę, a do takich nie można zaliczyć usługi świadczonej przez lekarza anestezjologa. Polega ona bowiem na współpracy z zespołami specjalistycznymi, czyli jest usługą pomocniczą. Taką opinię wydał pan prof. Andrzej Zoll, przewodniczący Rady Legislacyjnej przy prezesie Rady Ministrów. Jednocześnie chciałbym zapewnić, że dobro pacjenta jest dla mnie i dla przedstawicieli kas chorych sprawą najważniejszą, a kasy chorych są zobowiązane do zapewnienia chorym odpowiedniego poziomu leczenia.    W odniesieniu do sugestii panów posłów dotyczącej opracowania standardów opieki medycznej, pragnę poinformować, że prace nad standardami trwają. Został powołany zespół do spraw standardów w opiece zdrowotnej. W skład zespołu wchodzą przedstawiciele środowisk medycznych: reprezentanci Izby Lekarskiej i Pielęgniarskiej, związków zawodowych pracowników ochrony zdrowia, reprezentanci środowisk konsultantów krajowych, przedstawiciele menedżerów opieki zdrowotnej, kas chorych i MZiOS. W pracach zespołu w charakterze obserwatora uczestniczy przedstawiciel Ministerstwa Finansów. Celem zespołu jest opracowanie standardów dotyczących zatrudnienia i kwalifikacji personelu medycznego, niezbędnego sprzętu i wyposażenia oraz rodzaju świadczonych usług - tzw. standard oferowanego produktu opieki zdrowotnej. Odrębnym zagadnieniem o zdecydowanie większym stopniu komplikacji jest opracowanie standardu postępowania w najczęstszych jednostkach chorobowych. Prace nad oboma rodzajami standardów są prowadzone równolegle. Zostały przygotowane wstępne projekty standardów oferowanych produktów i standardu postępowania. Według założeń projektu prace nad standardami oferowanych produktów zostaną zakończone w czerwcu 1999 r.    W swojej interpelacji zwracają panowie posłowie uwagę na problem wyceny kosztów poszczególnych procedur medycznych. Oczywiście standard musi zawierać element oceny ekonomicznej - głównie z punktu widzenia możliwości realizacji w danych uwarunkowaniach finansowych. Standard nie może uwzględniać cen sprzętu, odczynników, robocizny czy też amortyzacji, bo są to parametry o charakterze lokalnym (różne ceny w zależności od dostawców, kontrahentów, koszty pracy są zróżnicowane regionalnie itd.). W ten sposób skonstruowany standard na poziomie ogólnokrajowym wymagałby centralnego (a nie regionalnego) zarządzania opieką zdrowotną. Jednocześnie nie można oczekiwać, że standardy opieki zdrowotnej będą miały bezpośredni wpływ na wysokość wynagrodzenia personelu medycznego, które to wynagrodzenie jest przedmiotem negocjacji między świadczeniodawcą a kasą chorych (dla świadczących usługi opłacane ze środków publicznych) lub jest ustalane w drodze mechanizmów rynkowych równowagi między popytem a podażą (dla świadczeniodawców oferujących swe usługi za pełną odpłatnością).    Minister    Wojciech Maksymowicz    Warszawa, dnia 9 marca 1999 r.